หวัดดีค่า

ตอนนี้ไซกลับมาเชียงใหม่แล้วนะคะ

...........

ไซไม่มีรูปคอสเลยซักรูป - -"

ดันลืมถ่ายซะได้

มือถือจะพกไปทำเพื่อ...

...................

ไซจะเล่าการเดินทางจากเชียงใหม่ไปกรุงเทพนะคะ

ทดแทนส่วนที่ไม่มีรูปงาน(ไม่มีใครอยากอ่านหรอก)
..........

วันที่ 25

ตอน 3 ทุ่น ไซไปรถทัวร์ค่ะ

ไปสายฮิบาริ(18)

ฮิบาริซังช่างเย็นชาและโหดร้ายเหลือเกิน

หนาวก็หนาวสุดขั่ว แถม เกือบ เมารถอีกต่างหาก(ก็ดันไปทำพวงกุญแจบนรถนี่ - -")

วันที่ 26

มาถึงกรุงเทพ ณ เวลา 06.30 น. โดยประมาณ

พอถึงที่พัก....หลับเป็นตายกันทั้งคณะเลยเชียว - -"

และในเวลา 10.00น. ตื่นขึ้นมา เพราะนัดกับรุ้งว่าจะไปเจอกันที่ร้าน คิโนคุนิยะ

รอเท่าไหร่ก็ไม่มา...มาช้าจัง

บ่ายนิดๆ รุ้งถึงจะมาถึง ดีใจ เหลือเกิน \>0</

ไปกิน KFC กัน มี ไซ รุ้ง เจ๊ดา พี่เรย์ เจ๊เฟิร์น

มีครั้งหนึ่งที่รุ้งพูดออกมาว่า

"อย่าเจ๊ดานะ รุ้งว่า เจ๊ดาต้องเป็นแบบนี้ๆ แล้วก็จริงด้วย

แต่พี่เซียนี่สิ รุ้งคาดไม่ถึง ว่า พี่เซียจะทั้ง

(โคตะระ)เสื่อม และรั่ว ขนาดนี้"

ขอโทษนะรุ้งที่พี่เอาด้านมืดตัวเองออกมา แต่พี่เป็นงั้นจริงหรอเนี่ย!!!!!

 

.............

 

ในระหว่างนั้นก็คิดหาซื้ออะไหล่เข็มกลัด(ของเจ๊ดา)ที่หาทั่วเซ็นทรัลเวิล์ดก้ไม่มี

เลยไปที่สำเพ็งกัน เผื่อเจอ แต่กลับไม่มี แล้วฝนก็เริ่มที่จะตก- -"

หาโรบินสันกันยกใหญ่ แต่ไม่รู้ว่าด้วยเหตุอันใด?ที่เราไปลงที่ มาบุญครอง????

จำไม่ได้ว่าทำไมไปลงที่นั่น????

แต่หาไม่ได้ มันไม่ใช่ห้างนี่เอง -*-

แล้วไปไหนต่ออีกเนี่ย????

ไปห้างตรงข้ามกับมาบุญครอง แล้วถามยามว่า โรบินสัน อยู่ไหนคะ?

"ลองไปที่พารากอน สิครับ" ประมาณนี้แล จำได้ไม่หมดอ่ะ .....

เราก้ไปตามเขาบอก แล้วที่นั่น พารากอนของเรา

มันมีจริงๆด้วย >0
ความพยายามในการหาของคนกลุ่มหนึ่งสำเร็ญผลในที่สุด

จะได้ไปทำเข็มกลัดกันซะที ดีใจๆ

แล้วตอนขากลับ พวกเรานั่งรถเมย์อย่างสำราญ ลัลล้า สุดๆ

แล้วมองไปนอกหน้าต่างทางซ้ายมือ.....

"เซ็นทรัลเวิล์ด"

ชิ้งงงงงงงงงงงง-----งงงงงงงง

สรุปเราวนเป็น สี่เหลี่ยม ใช่ไหมเนี่ย...

...............................

วันที่ 27

ไซกับพี่เรย์ นอน กันได้เพียง 1 ชั่วโมงกว่าๆเท่านั้น....

เพราะ กว่าจะทำของเสร็จก็ปาไปตี 4 กว่าแล้ว

แล้วต้องมาย้อมหัวให้เป็นสีดำอีก....ปาไปตี 5....

6.30 ตื่น.... อยากนอนต่อ~

ต้องลุกมาเตรียมของที่จะเอาไปขายกัน

มันช่าง.....ง่วงเหลือเกิน

ออกมางาน 07.30 น. (มั้ง)

จัดบูธอย่างว่อง เตรียมการมาของลูกค้าเท่านั้น(อยากนอน~~)

และตบ หอย 77 ได้อย่างรวดเร็วที่สุด ก่อนที่จะไม่มีเวลาไปตบ...

บูธพร้อม! ชุดคอสพร้อม!

หน้า....หน้าลืมแต่งอ่ะ!!!!

กริ๊ดดดด ไซหน้าดำ ผิวดำ ดำอย่างธรรมชาติ~

โน้ววววววว--------วววววววว

ถ่ายออกมาดำได้ใจสุดๆ คนอื่นขาวกันหมด "OTZ

สลด

....................

วันที่ 28

ไปเที่ยว สำเพ็ง ไปซื้อวิกเจ้าค่า

ไซไปตบวิก ป๋า เบีย อย่างสุขสม ที่จริงอยากได้วิกโยชี๊(T^T)

แต่จะคอสเมื่อไหร่ไม่รู้นะคะ ยังไม่ได้ตัดชุดเลย~

เวลา 4 ทุ่ม

รถไฟจะออก........

ไซ พี่เรย์ เจ๊ดา พี่เฟิร์น

 

ทั้ง4 คนต้องแบกกระเป๋าทั้งหมด 8 ใบ... หนักอ่ะ - -"

ตู้ที่พวกของไซจะต้องขึ้นตู้ที่ 3 ค่ะ

เรารีบยกกระเป๋า 8 ใบใหญ่ ขึ้นรถไฟอย่างเร็วรี่

พี่เรย์ที่ไปถึงคนแรก รีบดูเบอร์ที่นั่งอย่างว่องไว

เห็นมีคนนั่งเลยรับไล่ทันที

โดยที่หารู้ไม่ว่า....ตอนนี้เราอยู่ตู้ 2.....- -"

ชิ้งงงง----งงงง

หน้าแตกยับ....

แล้วเราก็โกยหน้าที่แตกนั้นไปตู้ 3 ทันที.....

พอไปถึง...........

หน้าต่างเปิดไม่ได้........แม่เจ้า ทีบานอื่นเปิดได้นะ ทำไมล่ะ!!!!!

พวกเรายืนอยู่หน้ากระจกบานนั้นแล้วพยายามเอากระจกลงอย่างเอาเป็นเอาตาย

แต่ก็ไม่ลงซะที แทบจะร้องไห้ เพราะว่้ามัน ร้อนอ่ะะะะะ  (T0T)

แต่ก็มีเหล่าคนใจดีทั้งหลายรวมใจมาช่วยเปิดกระจก แมน กันทั้งนั้น ปลื้มสุดยอดดดดด

แต่ก็ยังปิดไม่ได้ -*-

จนเราได้เห็นคนขายน้ำเดินผ่าน

สงสายตาปิ๊งๆ ไปให้แล้วพูดของร้อแงอย่างสุภาพ

"พี่คะ ช่วยเปิดหน้าต่างให้หนูหน่อยได้ไหมคะ"

แล้วพี่เขาก็เปิดให้ อย่างง่ายดาย...

(แล้วไอ่ที่มีคนมาช่วยเป็น สิบ นี่มันอาร้ายยยยยยยย)

ขอบคุณพี่ที่ขายน้ำจริงๆเลยค่ะ เลิฟๆ (>3<)/

................................

อ่ะ

พอแค่นี้ดีกว่าค่ะ

ก่อนที่ไซจะเบลอไปมากกว่านี้ (ที่เขียนไปนี่เบลอใช่ไหมเนี่ย - -")

งั้น...

ไซขอตัวไปนอนก่อนนะคะ

ไม่ไหวแล้วววว

 

ลาล่ะนะคะ

 

..................................................

 

 

ปล.มีแต่คนบอกว่าวันงานไซดูเอ๋อๆ ดูเหมือนยามามตจี้เลย.....จริงอ่ะ? -0-"

 

เพราะ่ว่าไซง่วงใช่ไหมเนี่ย -*-